Ik geloof dat veel mensen onderweg het contact verliezen met wat voor hen klopt. Ze leven op autopilot.
Niet door gebrek aan talent, maar doordat verwachtingen, systemen en rollen langzaam het stuur overnemen.
Ik ben opgegroeid in een wereld waarin presteren vanzelfsprekend was en gevoel weinig ruimte kreeg — zeker voor jongens. Dat patroon zie ik bij veel mannen uit mijn generatie terug: doorgaan, aanpassen, volhouden. En ondertussen steeds verder van jezelf af.
Tegelijkertijd heb ik ook iets anders ervaren.
Mijn oma liet mij zien wat er gebeurt wanneer vertrouwen, nieuwsgierigheid en menselijkheid leidend zijn. Wanneer leven niet draait om voldoen, maar om kloppen.
Jarenlang werkte ik in banen die er van buiten goed uitzagen, maar van binnen leeg voelden. Niemand dwong mij — het waren mijn eigen keuzes, gevormd door oude overtuigingen en verwachtingen. Pas toen ik stopte met volgen, ontstond er ruimte voor richting.
Omdat ik zelf veel kansen heb gekregen — de “zeven vinkjes”, zoals Joris Luyendijk dat noemt — voel ik de verantwoordelijkheid om iets terug te doen. Ruimte te creëren voor mensen die vastlopen in systemen, rollen of verwachtingen die niet meer passen.
Daarom bouw ik aan Find Forward Flow.
Aan ecosystemen waarin mensen zichzelf niet kwijtraken, maar elkaar versterken. Waar vertrouwen de basis is en groei van binnen naar buiten ontstaat.
Dat is mijn waarom.
